نقدی بر عملکرد تراژیک ما در روابط اینترنتی

بسم الله الرحمن الرحیم

 

 

 

کاربری را می بینید که حتی نسبت به ابتدائی ترین امور فرهنگی و دینی خود در نت شوخی ندارد و حتی در تفریحات سایبری خود هم در جستجوی معنائی جدی از زندگیست و گاها در بطن مزاحش،در پی اصلاح امور است.

در مقابلش شاهد رفتار کاربری در فضای سایبرنتیک هستیم که سیمای یک تراژدی اخلاقی و خود مسخرگی عریان است که همه چیزهای مادی و معنوی زندگیش از جمله ابزار اینترنتی نیز آلتی برای ابراز کودک صفتی های او هستند؛حتی مقدسات هم حداکثر نوعی تئاتر جدی ترند که گاها سیمائی تراژیک و حتی حقیقی دارند ولی بازی هستند.
 شغل بازی، ازدواج بازی، علم بازی، سیاست بازی، دین بازی، عشق بازی، زن بازی، عرفان بازی،خدابازی و ... که همه اینها بازتاب هویت به سخره رفته یک کاربر بازیگر است!

 بازیهای شوخی: نمایشات طنز و کمدی که شامل خود مسخرگی گفتاری در بخش عمومی و خصوصی فضای چت و حتی کامنت وبلاگ ها و شبکه های اجتماعی، که نمایش دهنده ضعف و عدم وجود هویت مستحسن در کاربر برای بر قراری ارتباط سالم با اجتماعات مجازی است.


تمامی این رفتار های منحط در یک اجتماع سایبری صورت می گیرد که محیطی بالقوه جهت نشر علوم حقوقی، فلسفی، تاریخی، فقهی، روانشناسی، روان پزشکی، پزشکی و ... می باشد.


 این بازیگران را در حالی می بینید که سیمای کودک صفتی بوده و حتی با ورود به یک فضای کاملا جدی و اخلاقی و علمی هم دست از ضحاکی بر نمی دارند و طرح مباحث علمی و تخصصی را امری بیهوده و جاهلانه تلقی می کنند!

این است که هدف حقیقی از تشکیل چنین اجتماعاتی به دست این افراد مذبوح شده است. آیا براستی شأن "افسر جنگ نرم" بدین حد رکود کرده که آن را متناسب هر دلقک و بی نزاکتی بدانیم؟ صحنه و عرصه حزن آمیز آنجاست که معتادین اینترنتی خودشان را نخبه سیاسی بدانند. براستی این پوستین وارونه چگونه بر تن ما رفت؟ این چه کلاه گشاد و دست دوزی است که بر سر می نهیم؟

 خوشی ها و ناراحتی های چنین افرادی نیز دو نوع بازی و نمایش است و حتی عزا و عروسی آنان نیز مشمول رفتار ها و گریه های بازیگرانه است. کل کائنات در نظر آنان یک خانه عظیم اسباب بازی است و کل جهان هستی هم میدان بازی است. و اینست که به ناگاه در یک واقعه ای عظیم کل بازی ها و اسباب بازیهای این نوع افراد بر سرشان می شکند! که آن انقطاع روح از جسم و سقوط در چاهی بی انتها بنام قبر است که سرپوشی به نام لحد به این بازی های مسخره مهر اختتامیه می کوبد.حال بازی را جدی کرده و حسابش را پس دهید. بازی که کل سرمایه زندگی تان را در آن باخته و اینک بایستی خسارت این باخت عظیم را بپردازید؛ و مسئله اینست! 

 

رمضان زاده


/ 1 نظر / 27 بازدید
نستوه

سلام وبلاگتون جالب بود ولی گاهی لازمه که ادبیات خشک و سنگینتون رو کمی لطیف تر و محسوس تر کنید تا قابل فهم تر باشه و پیام ها ی مورد نظرتون بهتر دریافت گردد ...با تشکر